Άρτεμη

Η θεά αυτή έχει ξεχωριστή θέση ανάμεσα στις θεές του Ολύμπου. Ήταν κόρη του Δία και της Λητώς, δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα. Στους αγώνες του Απόλλωνα εναντίον του Πύθωνα στους Δελφούς και εναντίον των παιδιών της Νιόβης, η Άρτεμη στάθηκε στο πλευρό του. Θεωρούνταν εξαιρετική κυνηγός και προστάτρια των ζώων. Έτρεχε στα βουνά και στα δάση της Αρκαδίας και της Λακωνίας με συνοδεία τις Νύμφες. Προστάτευε όλη την άγρια φύση, τα ποτάμια, τις λίμνες, τα λιβάδια και τα χωράφια. Ήταν και προστάτρια της γονιμότητας της γης, αλλά και των τοκετών, των βρεφών και των μελλονύμφων. Σ' αυτήν και στον Απόλλωνα αφιέρωναν οι νέοι τα μαλλιά τους όταν γίνονταν άντρες. Σ' αυτήν αφιέρωναν οι νέες τα παιχνίδια τους πριν από το γάμο τους. Παράλληλα ήταν και θεά του ξαφνικού θανάτου των γυναικών την ώρα που γεννούσαν. Αλλά και θεά του πολέμου τη θεωρούσαν, καθώς και θεά που προστάτευε την τήρηση των νόμων και των όρκων. Εξάλλου είχε και ιαματικές ιδιότητες, γιατί βοηθούσε τους αρρώστους να γιατρευτούν.

Απ' όλα όσα αναφέραμε φαίνεται η στενή σχέση της με τον αδελφό της Απόλλωνα. Αλλά όπως και αυτός είναι θεός του ήλιου, έτσι και αυτή είναι θεά της σελήνης. Ποτέ της δεν παντρεύτηκε και έμεινε για πάντα παρθένα. Ούτε ποτέ ερωτεύτηκε . Γι' αυτό τη θεωρούσαν και προστάτρια της αγνότητας όλων των παρθένων. Όσοι την ερωτεύτηκαν ή την είδαν γυμνή ή θέλησαν να την κάνουν γυναίκα τους τιμωρήθηκαν σκληρά από την ίδια τη θεά.

Η Άρτεμη λατρευόταν σε όλη την Ελλάδα, π.χ. στην Αττική (ιδίως στη Ραφήνα και τη Βραυρώνα), στην Αρκαδία, στη Μεσσηνία και στη Λακωνία. Σύμβολά της ήταν η σελήνη, η ελιά, τα στάχυα, το λιοντάρι, ο πάνθηρας, το ελάφι, ο λαγός, το φίδι, η χελώνα και πολλά άλλα.

Στα έργα τέχνης εικονίζεται σαν νέα και όμορφη, λεπτή, ευκίνητη, λυγερή και με γρήγορο βάδισμα. Άλλοτε φοράει μακρύ χιτώνα, συνήθως όμως κοντό. Κρατάει τόξο και φαρέτρα ή παρουσιάζεται με κάποιο από τα σύμβολά της.